Maraming nagsasabi na ang tatay Timiong ko na ang nakita nilang pinakamagaling mag-train ng aso. At ang aso niyang si Hunter na ang pinakamatalino sa kanilang nakita. Si Hunter ay namamalengkeng mag-isa, naghahatid sa pinsan kong si Api sa eskuwelahan tuwing umaga, kumukuha ng anumang bagay na naiwan ng tatay sa kanilang bahay at marami pang iba. Kung tutuusi'y dapat matagal ng nalimot ng kanyang tropa ang tatay Timiong ngunit lagi siyang naaalala ng mga ito sa tuwing naiisip nila yung aso. Nito nga lamang June 2011 sa may Sinag-tala, habang bumibili kami ng puluta'y nakita kong nag-iinom ang grupo ni ka Arthur Nario na tiyo ni Mike at asawa naman ni Maveth --si Mike ang pillar at founding father ng modern day Texas Hold 'Em sa Sitio Matias, Brgy Balintawak, Lipa City (a stone's throw away from Figaro, the best place to go for a cup of coffee). Sabi ni ka Arthur, "Alam mo totoy, tuwing nakikita ko kayo'y naaalala ko ang pagkatali-talinong alaga ni pareng Timio." Oho nga ka Arthur, napakatalino nga ho ng tiyo kong si Art nung bata pa at alagang-alaga nga ho siya ng tatay Timiong nung siya'y nabubuhay pa..."Hindi totoy, si Hunter ang tinutukoy ko, yung alagang dal.mas.yan. ng mamay Timio mo." Ahh hehe, pasensya na ho ka Arthur, nawala sa isip ko yung tungkol sa aso...At inisa-isa na niya ang mga kuwentong hindi lamang iisandaang beses ko ng narinig at isa-isa na ring lumamig ang take-out kong pulutan dahil nalibang ako sa pakikinig.
Inabot ko ang asong ito at talagang masasabi kong ako'y bilib na bilib. Mahal na mahal siya ng halos lahat ng nakakakilala sa kanya, kaya nga nung mamatay si Hunter ay nagkameron pa ng last rights at burying rituals bago siya inihantong sa kanyang libingan na ngayo'y kinatatayuan na ng sampayan ni Mayor Umali.
Naaalala ko nung minsang nakaupo kami ng tatay sa may bang-ko sa tabi ng kanyang bahay. Kinuha niya ang kanyang de bombang baril at inasinta niya ang maliit na pulangga na nakadapo sa higanteng puno ng manga doon sa bakuran ng madre. Pagkaputok ng baril ay kaagad tumakbo si Hunter papunta sa may looban upang kuhanin ang bumagsak na pulangga. Whoa! What does this mean? That their minds and eyes are coordinated? Nakatingin din si Hunter sa pulanggang inaasinta at alam niyang tinamaan ito pagkaputok pa lang ng airgun! Unbelievable!!! Either napakatalino ng asong ito o napakagaling na dog trainer ng tatay Timiong! Ano kaya ang sikreto o teknik ng tatay Timiong? Hmm...
It didn't take long for me to find out. Six months after the sorrowful death of Hunter ay natulog ako sa silong sa tabi ng tatay Timiong. He whistled the entire tune of Lupang Hinirang before sleeping. At around 5 a.m. he shook me awake and we went to the kitchen. He retrieved a medium size bottle filled with sleeping cooking oil (tulog na mantika) and in it were bits and pieces of pork, waiting to be put back to life after thousands of years in a cryogenic state. Tatay Timiong tried to revive the pathetic pork by placing it in a pan with superhot cooking oil. They started to quiver, a sign of life! Hindi pa nakuntento ang tatay at winisikan niya ito ng tubig. Alas, the succeeding burst of flame after sprinkling it has finally killed the poor pork. Tatay Timiong failed in resuscitating it but luckily for us, it became crispy chicharong baboy. "O Duyduy, kainin mo are." Ahh, ang init tatay... "Hipan mo, hiphip." Huw huw huw...Yum yum yum...Wowowee! Wowowee! Wowowee! To my yet to be born grandchild who's reading this right now, I'm gonna tell you this one time and one time only: That pork chicharon was the most delicious chicharon that I ever tasted in my entire life! Tatay Timiong ate a piece, too, and he wrapped the remainding three in a sheet of paper and he placed them inside the pocket of his dark green jogging pants. And then we went outside.
Sa labas ay naupo ako sa bang-ko sa tabing bahay at lumakad siya patungo sa kulungan ng aso sa tabi ng makopa --the present-day garage of my cousin Rafael a.k.a. Api (a misnomer, Pampered is the appropriate nickname). Inalpasan niya ang asong si Sandra at hinimas-himas niya ang likod nito. Sumunod ay kinamot niya ang bandang tiyan and finally, hinaplos niya ang ulo nito ng matagal-tagal. Tatay took the ball and stick atop the table inside the house and he showed the ball to Sandra, ang German Shepherd na regalo ni ka Charlie. Inihagis niya ang bola ng malayo, "Sandra, get the ball!" Sandra ran and got the ball immediately. Tatay threw it again but this time a little bit further and Sandra retrieved it once again. Aha! Malapit ko ng malaman ang sikreto ng tatay! Hahaha! Siguradong meron siyang ipinahid sa kanyang kamay bago niya hinaplos sa ulo si Sandra at yun ang nagpatalino sa kanya! Hmm, what could it be? A magic lotion from Juanang Ilaya? A brain syrup maybe that came from his alien friend from outer space? Tatay Timiong's friendliness is quite limitless so it's possible! Alin kaya sa dalwa? Hmm...Hinagis muli ng tatay ng pagkalayo ang bola, lampas pa sa grahe ng kuya Andoy at tumakbo muli si Sandra para kuhanin ito. Pagbalik niya'y dumukot ng isang chicharon ang tatay at ipinakain nya ito kay Sandra. Ayun! Ang katakawan pala sa pagkasarap-sarap na chicharong baboy ang dahilan kanya laging sumusunod ang aso sa bawat sugo ng aking lolo. This time my grandfather threw the stick and he ordered Sandra to get it. I was contemplating if I would race the dog in order to eat the second chicharon but I quickly dismissed the absurd idea of outrunning Sandra for she's too fast for me. Sandra ate the second chicharon. There's still a third chicharon and I was secretly hoping that tatay would instruct me to get the ball this time. "Roy, get the ball!" Arf Arf..."Good Roy! Here Roy here." Yum yum yum yum, delisyoso! Instead, he shouted, Sandra, get my gun!" Sandra ran inside the house and she retrieved a plastic toy gun right inside my lolo's room. She ate the third and final pork. I threw Sandra a murderous look as she annoyingly and insensibly hankered for more.
Oh God please! Where's justice in this world? Ako po si Roy Africa, tatay Timiong's grandchild and she's Sandra Sheperd (no relation to actress Cybil Sheperd), a dog, but its one for apo and three for aso huhuhu.
So, to the Don Quixote's out there who aspire to become a superb dog trainer someday, I suggest that you train yourself first on how to cook delicious tasting chicharong baboy na akma sa panlasa ng inyong alagang aso at akma rin naman sa panlasa ng inyong mga apo.
No comments:
Post a Comment